TARİHİ: 28.03.2005
Sevgili kardeşlerim, can dostlarım, gönül dostlarım! Allah’a sonsuz hamd ve şükrederiz ki; bir defa daha bir zikir sohbetinde Allah’ın sohbetinde birlikteyiz.
Biliniz ki sevgili kardeşlerim, can dostları, gönül dostlarım, sevgili izleyenler, dinleyenler, sevgili öğrenciler! Allah’ın hepinizden sadece bir tek dileği var, tek bir dilek; sizlerin mutluluğunuz. Allah’ın ortaya koyduğu bütün kaideler, kanunlar, emirler, nehiyler hep aynı hedefe yöneliktir: Sizin mutluluğunuz.
Allahû Tealâ Mu’min Suresinin 7. âyet-i kerimesinde diyor ki:
40/MU'MİN-7: Ellezîne yahmilûnel arşa ve men havlehu yusebbihûne bi hamdi rabbihim ve yu’minûne bihî ve yestagfirûne lillezîne âmenû, rabbenâ vesi’te kulle şey’in rahmeten ve ilmen fagfir lillezîne tâbû vettebeû sebîleke ve kıhim azâbel cahîm(cahîmi).
Arşı tutan melekler ve onun etrafındaki kişi (devrin imamı), Rab'lerini hamd ile tesbih ederler ve O'na îmân ederler. Ve âmenû olanlar için (Allah'tan) mağfiret dilerler: “Rabbimiz, Sen herşeyi rahmetle (rahmetinle) ve ilimle (ilminle) kuşattın. Böylece (mürşidin önünde) tövbe edenleri ve Senin yoluna (Sıratı Mustakîm'e) tâbî olanları mağfiret et (günahlarını sevaba çevir). Onları cehennem azabından koru!”
“O arşı tutan meleklerle, o meleklerin etrafındaki kişi (yani devrin imamı) Allah’ı tesbih ederek derler ki: ‘Yarabbi! Senin rahmetin ve ilmin her şeyi kuşatmıştır. Kim tövbe edip Senin yoluna girmişse ve böylece îmânı artan bir mü’min olmuşsa Sen onlara mağfiret eyle (onların yani günahlarını sevaba çevir).”’
İşte “Bütün arşı tutan melekler ve onların etrafındaki kişi hepsi Allah’ı tespih ederler.” diyor Allahû Tealâ ve “Bunları söylerler” diyor, “Kim tövbe eder de Senin yoluna girerse, Sen onlara mağfiret eyle (yani günahlarını sevaba çevir) ve onları cehennem ateşinden koru.”
Sevgili kardeşlerim, can dostlarım, gönül dostlarım! Allahû Tealâ’nın sizden istediği tek bir şey var: Bu tövbeye sebebiyet verecek olan, ruhunuzun vücudunuzdan ayrılarak Allah’a doğru yola çıkmasını temin edecek olan bir başlangıç noktası. İşte o başlangıç noktası Allah’a ulaşmayı dilemenizdir sevgili kardeşlerim. Kim Allah’a yönelirse o, Allah’a ulaşmayı dilemiş olur. Allah’ın da sözü var, onları mutlaka Kendisine ulaştırır.
Öyleyse Allahû Tealâ’nın sizden istediği şey sadece sizin hem cennetine hem dünya saadetine sahip olmanızdır ve bunu garanti ediyor. Ne karşılığı? 3. kat cenneti size garanti ediyor, dünya mutluluğunun mutlak olarak yarısını, % 51’ini garanti ediyor. Ne karşılığı? Bir tek dilek karşılığı. Sadece Allah’a ulaşmayı dileyeceksiniz. Sevgili kardeşlerim! Altını çizerek yüzlerce defa söyledik ki; yüzlerce defa sevgili kardeşlerim! “Eğer Allah’a ulaşmayı dilemezseniz.” dedik, “Siz de bir emanet var. Allah’ın ruhu sizde emanet. Her gün yaptığınız yanlış davranışlarla zaten o emanete hep ihanet etmektesiniz.”
Kim Allah’a ulaşmayı dilemezse, o kişi ruhunu hayatta olduğu sürece Allah’a geri gönderemez ve emanet kendisindeyken ölür. Oysaki ruhunuz bir emanettir. Allahû Tealâ diyor ki: “Biz emaneti yerlere, dağlara ve göklere teklif ettik ve onlar emaneti yüklenmekten kaçındılar, biz emaneti insana teklif ettik insan emaneti yüklendi. O insan cahildir ve nankördür, inkâr eder.”
33/AHZÂB-72: İnnâ aradnâl emânete alâs semâvâti vel ardı vel cibâli fe ebeyne en yahmilnehâ ve eşfakne minhâ ve hamelehal insân(insânu), innehu kâne zalûmen cehûlâ(cehûlen).
Muhakkak ki Biz, emaneti göklere, arza ve dağlara arz ettik (sunduk, teklif ettik). Onu yüklenmekten çekindiler ve ondan korktular. Ve insan onu yüklendi. Muhakkak ki o (nefs), çok zalimdir, çok cahildir.
Öyleyse emaneti yüklenen; bu iki vasıf sebebiyle sadece fizik vücut değil, şu vücut değil. Bunun içinde meknuz bulunan nefsiniz. Nefsinizin iki afetini vererek Allahû Tealâ, sadece fizik vücudunuzun (bir mekân olan fizik vücudunuzun) ruha sahip çıktığını değil, onunla beraber nefsinizin de emaneti kabul ettiğini söylüyor. 3 vücudunuz var: Ruhunuz; Allah’ın ruhu sizde bir emanettir. Ama aynı zamanda sizde olduğu sürece o sizin ruhunuzdur. Allah’ın ruhu sizde olduğu sürece sizin ruhunuz hüviyetine girer ama aslında Allah’ın ruhudur ve Allah emanetini geri ister. Diyor ki Nisâ Suresinin 58. âyet-i kerimesinde:
4/NİSÂ-58: İnnallâhe ye’murukum en tueddûl emânâti ilâ ehlihâ ve izâ hakemtum beynen nâsi en tahkumû bil adl(adli). İnnallâhe niımmâ yeızukum bihî. İnnallâhe kâne semîan basîrâ(basîran).
Muhakkak ki Allah, emanetleri sahibine teslim etmenizi ve insanlar arasında hakemlik yaptığınız zaman adaletle hükmetmenizi emreder. Muhakkak ki Allah, onunla (bununla) size ne güzel öğüt veriyor. Ve muhakkak ki Allah, en iyi işiten ve en iyi görendir.
innallâhe ye'murukum en tûeddul emânâti ilâ ehlihâ: Allah, emanetleri o emanetlerin sahibine tevdi etmenizi, yani teslim etmenizi emreder.
Emanetin sahibi Allah. Emanet sizdeki ruh. Sizin ruhunuz ama aslında Allah’ın ruhu. Secde Suresinin 9. âyet-i kerimesi, Allahû Tealâ buyuruyor:
32/SECDE-9: Summe sevvâhu ve nefeha fîhi min rûhihî ve ceale lekumus sem’a vel ebsâre vel efidete, kalîlen mâ teşkurûn(teşkurûne).
Sonra (Allah), onu dizayn etti ve onun içine (vechin, fizik vücudun içine) ruhundan üfürdü ve sizler için sem’î (işitme hassası), basar (görme hassası) ve fuad (idrak etme hassası) kıldı. Ne kadar az şükrediyorsunuz.
“Biz insana ruhumuzdan üfürdük.”
Allah’ın ruhunu Allah size üfürmüş. Bütün insanlara üfürülen Allah’ın ruhudur. Şeytanın da çekemediği en büyük faktör budur. Bu yüzden hepinize devamlı diş biler. Çünkü sizler, hiçbir cinde, hiçbir melekte, hiçbir başka yaratıkta mevcut olmayan Allah’ın ruhuna sahipsiniz. Sizde olduğu sürece o sizin ruhunuzdur. Ama sizden bağımsızdır. Dilediği zaman vücudunuza girer, dilediği zaman vücudunuzdan çıkar, ne girdiğini ne çıktığını hissedemezsiniz.
Sonra? Sonra sevgili kardeşlerim! Allahû Tealâ sizi o kadar çok seviyor ki emanetini Kendisine istiyor ama bir büyük mükâfat karşılığı. Nedir o mükâfat? Emaneti kim Allah’ın Zat’ına ulaştırırsa, o emanet Allah’ın Zat’ında yok olur. Bunu gerçekleştiren kişi 3. kat cenneti kazanmıştır. 5-6 aylık bir zaman süresi de bunun için yeterlidir. Bunu gerçekleştiren kişi dünya mutluluğunun da % 51’ini kazanmıştır. Yarısını, mutluluğu her gün günün yarısından daha fazla yaşar bu kişi. Buraya kadar sevgili kardeşlerim! Allah garanti etmiş: “Kim Bana ulaşmayı dilerse Ben onu Kendime ulaştırırım.” diyor. Ra’d Suresinin 27. âyet-i kerimesinde diyor ki:
13/RA'D-27: Ve yekûlullezîne keferû lev lâ unzile aleyhi âyetun min rabbihi, kul innallâhe yudillu men yeşâu ve yehdî ileyhi men enâb(enâbe).
Ve kâfirler: “Ona, Rabbinden bir âyet (mucize) indirilse olmaz mı?” derler. De ki: “Muhakkak ki Allah, dilediği kimseyi dalâlette bırakır ve O’na yönelen kimseyi Kendine ulaştırır (hidayete erdirir).”
“Allah dilediğini dalâlette bırakır.”
Yani o kişi dalâlettedir. O kişi Allah’a ulaşmayı dilemezse Allah da onu dalâlette bırakır.
“Ama onlardan kim Allah’a ulaşmayı dilerse, Allah’a yönelirse yani Allah’a ulaşmayı dilerse, Allah onu mutlaka Kendisine ulaştırır.” diyor, Allahû Tealâ.
Öyleyse yapmanız lâzım gelen bir tek şey var: Allah’a ulaşmayı dilemek, Allah’a ulaşmayı dilemek. Yani Allah’ın ruhunu Allah’a teslim etmeyi dilemek. Yani ruhunuzu (sizde bir emanet olarak bulunuyor ruhunuz), onun gerçek sahibi olan Allah’a teslim etmenizi Allahû Tealâ istiyor ve sevgili kardeşlerim! Siz yapmayacaksınız merak etmeyin, O yapacak. O sizi öyle bir dizayna sokacak ki hiçbir güçlük çekmeden ruhunuzu Kendisine ulaştıracak. Hiçbir güçlük çekmeyeceksiniz sevgili kardeşlerim. Neyiniz eksikse onları Allah tamamlayacak. Siz sadece bir dileğin sahibi olacaksınız: Allah’a ulaşmayı dilemek. İşte Şûrâ Suresinin 13. âyet-i kerimesi:
42/ŞÛRÂ-13: Şerea lekum mined dîni mâ vassâ bihî nûhan vellezî evhaynâ ileyke ve mâ vassaynâ bihî ibrâhîme ve mûsâ ve îsâ, en ekîmûd dîne ve lâ teteferrakû fîhi, kebure alâl muşrikîne mâ ted’ûhum ileyhi, allâhu yectebî ileyhi men yeşâu ve yehdî ileyhi men yunîb(yunîbu).
(Allah) dînde, onunla Hz. Nuh’a vasiyet ettiği (farz kıldığı) şeyi (şeriati); “Dîni ikame edin (ayakta, hayatta tutun) ve onda (dînde) fırkalara ayrılmayın.” diye Hz. İbrâhîm’e, Hz. Musa’ya ve Hz. İsa’ya vasiyet ettiğimiz şeyi Sana da vahyederek, size de şeriat kıldı. Senin onları, kendisine çağırdığın şey (Allah’a ulaşmayı dileme) müşriklere zor geldi. Allah, dilediğini Kendisine seçer ve O’na yöneleni, Kendisine ulaştırır (ruhunu hayatta iken Kendisine ulaştırır).
“Allâhu yectebî ileyhi men yeşâu ve yehdî ileyhi men yunîb(yunîbu): Allah dilediğini, dilediği kişiyi Kendisine seçer ve o seçtiklerinden kim Allah’a yönelirse, Allah’a ulaşmayı dilerse onları Kendisine ulaştırır (Allah’a ulaşmayı dileyeni Allah Kendisine ulaştırır).” diyor.
Dikkat edin! Allahû Tealâ bu iki âyet-i kerimeyle Kendisini sorumluluk altına sokmuş. Allahû Tealâ diyor ki: “Allah’ın sözünde hulf olmaz. Allah’ın sözünde değişiklik, onu yerine getirmemek mümkün değildir. Hulf oluşmaz, hilaf yoktur. Allah söz verdimi mutlaka yerine getirir.”
Ne istiyor Allahû Tealâ sizden? Sizin mutluluğunuzu istiyor. Sadece mutluluğunuzu. Sevgili kardeşlerim! “Mutluluk nedir?” diye sorduğumuz zaman, diyorlar ki: “Sen bize mutluluğu soruyorsun; ama biz zaten mutluyuz kardeşim.”
“Çok güzel hay Allah razı olsun” diyoruz, “Ama meselâ çok yakınızdan en yakın olan birisi öldü, üzülür müsünüz?”
“Üzülmez miyiz? Tabii üzülürüz, yoksa sen üzülmez misin?” diyorlar.
“Sevgili kardeşlerim! Hasta oldunuz öleceksiniz, üzülür müsünüz?”
“Evet, elbette üzülürüz, bu dünya tatlı kimse bu dünyadan ayrılmak istemez.”
Sevgili kardeşlerim! Öbür taraflara giderseniz eğer, o zaman bu dünyadan daha güzel yerlerin var olduğunu göreceksiniz. Evvelâ şu ölü saydıklarınız var ya! Onlar ölmüş değiller. Ölen onların fizik vücutları, şu vücutları ölüyor. Toprağın altına giren sadece fizik vücut. Kıyâmet günü zaten fizik vücut olarak da yeniden canlanacak.
Hiç kaybedilen bir şey yok sevgili kardeşlerim! Ve her gece nasıl nefsiniz uykuya daldığınızda sizi terk ediyorsa ve rüya adı verilen bir gerçeği yaşıyorsanız. Ne dedim ne dedim? Rüya adı verilen bir gerçeği yaşıyorsanız dedim. Ne yani rüya gerçek midir mi diyorsunuz? Evet gerçektir. Rüyalarınızı nefsinizle yaşarsınız ve her gördüğünüz şey, o âlemin gerçeğidir. Hangi âlemde bulunuyorsanız, o sıra onun gerçeğidir. İşte eğer rüyanızda şu fincanı yerinden alabiliyorsanız, buna dokunabiliyorsanız, içindeki çayı içebiliyorsanız; o zaman berzah âlemindesiniz sevgili kardeşlerim. Bunun mânâsı bir harika. Sizden evvel ölmüş olanlarla bir defa mutlaka berabersiniz ama onların yanında değilsiniz, başkalarının yanındasınız. Yani sizden evvel hepsi ölmüşler, orada yaşıyorlar.
Yeter mi? Hayır yetmez. Sizin gibi o gece uykuda, sizin fizik vücudunuz uykudayken oraya giden başka nefsler de var, gene bu dünyada hayattalar o sırada ama oradalar. Onları da görürsünüz, ortam %100 fiziktir. Masaya dokunursunuz, mikrofona dokunursunuz, bardağa dokunursunuz, içindekini içersiniz ve rahmetli olan annenize, babanıza, ablanıza sarılırsınız, konuşursunuz. Dünyaya ait olan eski günlerden bahsedersiniz, hepsi %100 gerçektir. Dört dörtlük gerçekler. Hani ölmüşlerdi? Ölenler fizik vücutlar, bir defa daha söyleyelim; o da öldü sayılmaz, fizik vücutlar da öldü sayılmaz. Neden? Çünkü kıyâmet günü hepsi öldükleri haliyle yeniden dirilecekler.
Öyleyse onlara sorulacak: “Ey aziz kardeşim! Ne kadar kaldın şu yer altında?” “Yarım saat belki biraz daha fazla” diyecekler. Oysaki kıyâmete kadar ne kadar sürenin geçeceği belli değil. Ama onlara, hepimize öyle gelecek. Kıyâmet günü yeniden diriltildiğimiz zaman.
Sevgili kardeşlerim! Şu dünya yaşamaya değer bir yer. Eğer Allah’ın hakikatlerini öğrenebilirseniz, hele hele hayatınıza tatbik edebilirseniz; dünya yaşanmaya değer muhteşem bir yerdir. Mutluluğunuzu dört dörtlük olarak yaşadığınız bir dünya hayatı sizi bekliyor. Ama dikkat edin ki sahibiniz Allah’tır ve o sahibiniz sizi sadece Allah’a kul olasınız diye yarattı. Bilir misiniz ne demek Allah’a kul olmak? Mutlu olmak demek. Neden kul olmaktan bahsediyor Allahû Tealâ? Çünkü Allah’a ulaşmayı dilediğiniz anda Allah’ın kulu olursunuz. Tagutun kulu; şeytanların kulu olmaktan kurtulursunuz, Allah’ın kulu olursunuz. Öyle mi, gerçekten mi? Peki, işte Zumer Suresinin 17. âyet-i kerimesi:
39/ZUMER-17: Vellezînectenebût tâgûte en ya’budûhâ ve enâbû ilâllâhi lehumul buşrâ, fe beşşir ıbâdi.
Ve onlar ki; taguta (insan ve cin şeytanlara) kul olmaktan içtinap ettiler (kaçındılar, kendilerini kurtardılar). Çünkü Allah’a yöneldiler (Allah’a ulaşmayı dilediler). Onlara müjdeler vardır. Öyleyse kullarımı müjdele!
Allahû Tealâ sahâbeden bahsediyor, diyor ki: “Onlar şeytana, taguta, insan ve cin şeytanlara, şeytanlara kul olmaktan kurtuldular.”
Niye kurtulmuşlar, ne yapmışlar? “Allah’a ulaşmayı dilediler, Allah’a yöneldiler. Allah’a ulaşmayı dilediler, onun için şeytana kul olmaktan kurtuldular. Onlara müjdeler vardır, kullarımı müjdele.” diyor.
Ne olmuş ne olmuş? Şeytana kul olmaktan kurtulmuşlar, Allah’a kul olmuşlar. “Kullarım” diyor, Allahû Tealâ. Bütün sahâbe tagutun kulu iken, insan ve cin şeytanların yani şeytanların kulu iken Allah’a kul olmuşlar. Bütün şeytanlar cin tayfasındandır. Cinler de zaten cindir. Şeytanlar, cinler hepsi aynı statüye tâbî, dumansız ateşten; yani enerjiden yaratılmışlardır. Biz insanlar? Biz topraktan yaratıldık sevgili kardeşlerim.
Ey benim sevgili kardeşlerim, canlarım, ciğerlerim, aziz dostlarım! Her şey o kadar güzel ki; bunları, Allah’ın bize yaşattığı o muhteşem şeyleri dile döküp de kelimelerle size anlatabilmek o kadar zor ki kardeşlerim. Anlatılamaz ki! Kelimeler yetmez ki. Ama o gökleri görmelisiniz, herkese açık kapılar. Belli kademelere ulaştığınızda onların mükâfatını mutlaka alırsınız sevgili kardeşlerim. Daimî zikre ulaştığınız zaman Allah’la konuşmaya başlayacaksınız. Bu sizin en tabiî hakkınızdır.
Sevgili kardeşlerim! Allahû Tealâ diyor ki daimî zikrin sahipleri için:
3/ÂLİ İMRÂN-191: Ellezîne yezkurûnallâhe kıyâmen ve kuûden ve alâ cunûbihim ve yetefekkerûne fî halkıs semâvâti vel ard(ardı), rabbenâ mâ halakte hâzâ bâtılâ(bâtılan), subhâneke fekınâ azâben nâr(nârı).
Onlar (ulûl elbab, lüblerin, Allah'ın sır hazinelerinin sahipleri), ayaktayken, otururken, yan üstü yatarken (daima) Allah'ı zikrederler. Ve göklerin ve yerin yaratılışı hakkında tefekkür ederler (ve derler ki): "Ey Rabbimiz! Sen bunları bâtıl olarak (boşuna) yaratmadın. Sen Subhan'sın, artık bizi ateşin azabından koru.
“li ulîl elbâb yezkurûnallâhe kıyâmen kuûden ve alâ cunûbihim: ulûl’elbâb kullarım ki” diyor, Allahû Tealâ. “Ulûl’elbâblar ki: Onlar ayaktayken de otururken ve yan üstü yatarken de hep Allah'ı zikrederler.” diyor. Yani daimî zikrin sahipleridir.
Bir insan 3 halde bulunabilir. Şuandaki gibi oturuyor, akşamki gibi yatıyor ve buraya gelirkenki gibi yürüyor, ayakta. Ayaktadır, oturuyordur veya yatıyordur. Yatarken yan üstü yatmanızı istiyor Allahû Tealâ. Neden? Sağ kulağınızı yastığa dayayacaksınız ve yastıkta biraz sağa sola oynatacaksınız kulağınızı ve kulağınızdaki basınç sebebiyle kalbinizin atışlarını bu şekilde “Allah” kelimesi olarak çift heceyle kalbinizin “Allah” kelimesini tekrar ettiğini duyacaksınız. Onunla uyuyun ve zikrederek uyuyun. O ses kulağınızda çınlarken siz de “Allah, Allah, Allah, Allah” diye sessiz sesinizle içinizden “Allah” kelimesini tekrar edin. Bir gün, günlerden bir gün. Bir gün mü? Ne olacak o gün? O gün uyurken zikirle uyuyacaksınız, uyanırken de o yastığa dayalı kulağınızda hâlâ Allah kelimesinin kalbinizde tekrarlandığını göreceksiniz. İşte o zaman daimî zikre o gece adım attınız demektir. Her gece aynı olayı yaşayacaksınız. Daimî zikir sizin ulûl’elbab olmanızı ifade eder. “Eee olsun, ne olmuş ulûl’elbab olmuşsam?” diyeceksiniz. Ulûl’elbab olmuşsanız ne olur biliyor musunuz sevgili kardeşlerim? Allah’la konuşmaya başlarsınız. Diyor ki Enbiyâ Suresinin 7. âyet-i kerimesinde Allahû Tealâ:
21/ENBİYÂ-7: Ve mâ erselnâ kableke illâ ricâlen nûhî ileyhim fes’elû ehlez zikri in kuntum lâ ta’lemûn(ta’lemûne).
Ve senden önce, vahyettiğimiz rical (erkekler)den başkasını göndermedik. Eğer bilmiyorsanız, zikir ehline (daimî zikrin sahiplerine) sorun.
“Biz Senden evvel de erkekler gönderdik. Emrimizle hareket etsinler, emirlerimizi yapsınlar.” diye.
Diyor ki Allahû Tealâ: “fes’elû ehlez zikri in kuntum lâ ta’lemûn(ta’lemûne).”
Âyet-i kerimenin sonu böyle bitiyor: “Eğer bilmiyorsanız zikir ehline sorunuz.”
Ehl-i zikir, işte onlar daimî zikrin sahipleri. Neden zikir ehline sorunuz? Çünkü onlar Allah ile daimî konuşurlar.
Sevgili kardeşlerim! Sual, istemez misiniz? Siz bu cehalet ehlinin söylediklerine aldırmayın. Onlar derler ki: “Allah’la konuşmak mı? Bu üşütmüş, hafif tertip, oynatmış kafayı, kafayı yemiş.” Allahû Tealâ da onların söylediğini hiç söylemiyor. Tam aksini söylüyor her zaman şu işe bakın. “Eğer bilmiyorsanız zikir ehline sorun.” diyor. Neden? Çünkü Allahû Tealâ diyor ki: “Senden evvel de erkekler gönderdik; kendilerine vahyettiğimiz, emirlerimizi yerine getiren erkekler (Kendilerine vahyettiğimiz erkekler gönderdik). Ondan sonra bilmiyorsanız zikir ehline sorun. Biz onlara vahyederiz. Siz de onlardan öğrenirsiniz.” diyor.
İşte böyle sevgili kardeşlerim, can dostlarım, gönül dostlarım! Sevgili kardeşlerim! Sizleri o kadar çok seviyorum ki! Hep geride kalanlar olursa aranızdan, onlar için üzülüyorum. Herkes mutluluğa ulaşmak için eşit imkânlara sahiptir. Kulvara herkes eşit şartlar altında girer, hayat bir yarıştır. Ama en azından 3. kat cennet ve dünya saadetinin yarısı Allahû Tealâ tarafından garanti edilmiş. Ama şu ulûl’elbabtan da bahsetmeden geçmeyelim. Kimdir ulûl’elbab? Daimî zikrin sahipleri. Özellikleri ne? Tam dört, üç daha yedi tane özellik.
1. özellik, zaten isimlerinin konulduğu özellik daimî zikrin sahibleri. Onlar uyurken de uyanıkken de her an içlerindeki sesle, içlerinde bir ses “Allah, Allah, Allah…” diye kalplerinin her çift atışında “Allah” kelimesini devamlı tekrar eder. Uyurken de uyanıkken de yatarken de yürürken de koşarken de hep kalp Allah’ı zikreder, kesintisiz bir zikir söz konusudur. O kişi daimî zikrin sahibidir; 1. özellik. 2. özellik, bu yüzden daimî zikrin sahibi olduğu için, kalbine her an Allah’ın nurları gelmektedir. Kalbin devamlı nur girmesi sebebiyle kararması mümkün değildir. Kalpteki bütün afetler kapı dışarı edilmiştir ve rahmet, fazl ve salâvât; üç nur devamlı olarak girer kalbe. Bu nurlar, baskısıyla zülmanî kapıyı hiçbir zaman terk etmeyecektir, o kişi hayatta olduğu sürece. Zülmanî kapı açılmayacaktır. O kişi zikirsizlik alan noktasına tekrar geriye asla dönmeyecektir ve daima zikirde olan kişi bu sebeple kalbi daima nurlarla dolu olduğu için başlangıçtaki karanlıklardan, yani nefslerinin afetlerinden hiçbir şey kalmamıştır nefsinin kalbinde. Afetlerin tümü yok olmuştur, nefsin kalbinden kapı dışarı edilmiştir. O kişi hayattayken bir daha dönmesi de mümkün değildir, öldükten sonra zaten hiç giremez.
Sevgili kardeşlerim! Daimî zikrin sahibinin demek ki, 2. özelliği varmış. Neymiş o? O kişinin kalbinde hiç afet kalmıyormuş. Kalmazsa ne olur? O kişi kesintisiz bir mutluluğun sahibi olur. Neden? Mutluluk; sevgili kardeşlerim! Kesintisiz bir haldir. Bir sulh ve sukûn halidir. Kavganın yok olduğu bir ortamı ifade eder ve de sevgili kardeşlerim! Hem iç âleminizde kavga bitmiş olmalıdır; nefsinizle ruhunuz aranızdaki kavga hem de dış âleminizde kavga bitmelidir; sizinle başka insanlar arasındaki kavga. Bu sözüme dikkat edin! Kavgayı siz bitiriyorsunuz, onlar bitirmiyorlar. Onlar ömür boyunca size düşman olmaya devam edeceklerdir, onlar varsın etsinler. Ama siz onlara karşı düşman olamazsınız sevgili kardeşlerim. Hiçbirine kin duyamazsınız. Daimî zikre ulaştığınız zaman Allahû Tealâ kalbinizdeki kini, öfkeyi, nefreti, düşmanlığı, kıskançlığı hepsini sizden alır sevgili kardeşlerim. Sizi Allah’a en yakınlardan kılar, en yakınlar da siz olduğunuz için başkalarını kıskanamazsınız. Sevgili kardeşlerim! Nefsinizin afetleri olmadığı için de kıskanamazsınız.
İşte onun için diyorum her şey öyle güzel ki! Bu güzellikleri yaşamak istemez misiniz sevgili kardeşlerim? Her şey sadece bir dileğinizle başlar. Allah’a ulaşmayı dileyeceksiniz, kalbinizden bir niyaz, bir talep; sıcacık bir talep: “Yarabbi! Ben ruhumu Sana ölmeden, bu hayattayken ulaştırmak istiyorum. Ölümden sonra biliyorum ki herkesin ruhu Sana zaten ulaşacak. Ama ben bu dünyadayken Sana ruhumu ulaştırmak istiyorum. Sen diyorsun ki: ‘Kim Bana ruhunu ulaştırmak isterse Ben onun ruhunu Kendime ulaştırırım. Yeter ki o Bana ulaşmayı dilesin. Böyle diyorsun öyle değil mi yüce Allah’ım!’ Öyleyse ben işte kalbimden bu taleple Sana yalvarıyorum, yakarıyorum. Yarabbi! Beni de kabul eyle. Ben de Sana ruhumu ulaştırmak istiyorum.”
İşte sevgili kardeşlerim! Bir kişi böyle bir niyazla Allah’a ulaşmayı dilerse, muhtemeldir ki bu dilek sahihtir. Peki dileği gerçek anlamda mı söylemiştir? Bütün kalbiyle Allah’a ulaşmayı dilemiş midir kişi? Yani gerçekten Allah’a ulaşmayı dilemiş midir, demek daha doğru. Eğer dilemişse netice hemen belli olur. Ne olur? O kişi birden bire kendinde değişiklikler görür. Namazı doğru dürüst kılamayan, sevemeyen bu kişi ansızın namazı sevmeye başlamıştır, namaz onun için bir zevk olmuştur. Orucu tutarken büyük bir ölçüde açlık hisseden ve iftar olmadan orucunu bozmak için çok talepler içinde olan bu kişi birdenbire oruçluyken açlık duymamaya başlar. İftar sofrasında belki olağanüstü bir iştahı açılır; çok büyük bir zevk alır iftar sofrasında yemek yemekten ama oruç boyunca iftara kadar açlığı hissetmez, büyük bir zevkle iftar saati geldiğinde sofranın başına oturur ve yemek yemekten de büyük bir zevk alır, iştahla yer.
Demek ki bu kişi oruç tuttuğu zaman açlığı hissetmiyor. Demek ki bu kişi namaz kılmaya birdenbire zevkle dalıyor, namaz kılmak onun için bir zevk halini alıyor. Zikir yapmak da ona büyük bir zevk vermeye başlıyor. Zekât verirken belki de eskiden hiç vermiyordu, eğer veriyorsa belki de istemeyerek veriyordu. “Aslında bu para bana lâzım, etrafımdaki insanlara onu vermek yerine ben kendim harcasam daha iyi değil miydi” diye düşünen kişi, zekâtını ve birrini bir an evvel vermek için sebep arar. Bu hale gelir. Parası artık onu tutsak edememektedir, onu esir edememektedir. O parasına hakîm olmuştur, “Bu bana helâl değil” diyerek, %2,5 yani kırkta bir zekât, kırkta bir birr verir kişi. Zevkle verir. Hac onun için bir zevk olur. “Lâilaheillallah muhammeden resulullah” demek de bir zevktir. Allah’a ulaşmayı dilemek de bir zevktir ve özellikle ve özellikle ve özellikle zikir yapmak o kişi için doyulmaz bir zevktir. Allah’a ulaşmayı dilediği an o kişi tagutun kulu olmaktan kurtulmuştur, Allah’ın kulu olmuştur sevgili kardeşlerim.
Öyleyse Allah’ın kulu olmak ne zaman başlar? Allah’a ulaşmayı dilediğiniz an başlar. İster sesle dileyin Allahû Tealâ’dan; ama talep kalbinizden olsun. İster sessiz olarak dileyin, fısıltı ile dileyin. Kalbinizdeki talebi dilinizle de vücuda getirin sesli bir şekilde, netice hiç değişmez sevgili kardeşlerim. Her ikisinde de Allahû Tealâ duyar sizi. Duyar duymaz Allahû Tealâ mutlaka harekete geçer. Derhâl üzerinizde tesire başlar Allahû Tealâ. Size 7 tane furkan verir. Görmeyen gözlerinizi, gözlerinizdeki görme hassasını açar. Diyeceksiniz ki: “Ben Allah’a ulaşmayı dilemeden de görüyordum.” Hayır görmüyordunuz. İrşad makamını irşad makamı olarak görmüyordunuz. Herhangi bir insan olarak görüyordunuz. Onun irşada memur mezun kılındığını bilmiyordunuz. Herhangi bir kişi olarak görüyordunuz onu. Sağırdınız; söylediklerini anlamıyordunuz. Bu noktadan sonra anlamaya başlayacaksınız. Çünkü O kulaklarınızdaki vakrayı alacak, işitme hassanızın mührünü açacak. Gözlerinizdeki hicab-ı mestureyi gizli perdeyi kaldıracak, görme hassasınızın üzerindeki ikinci bir perdeyi de kaldıracak; gışavet. Bir hicab-ı mesture var; gözlerinizin üzerindeki perde, uzvun üzerindeki perde. İkincisi bir başka perde görme hassasınızın, basar hassasınızın üzerindeki perde. Kulaklarınızda, uzuvlarınızda vakra isimli bir engel var, onu alıyor Allahû Tealâ. İşitme hassasınızın, mühürlü olan işitme hassanızın mührünü açıyor. Kalbinizin mührünü açıyor, kalbinizdeki ekinneti alıyor. Kalbinize ihbatı koyuyor Allahû Tealâ. İdrak etmeyi önleyen müessesenin alınması, idrak etmeyi sağlayan yeni bir müessesenin kalbinize konulması Allah’ın bir lütfu keremi. Sadece Allah’a ulaşmayı dileyenlerde tahakkuk eder. İşte sevgili kardeşlerim! Enfâl Suresinin 29. âyet-i kerimesinde Allahû Tealâ bunları söylüyor:
8/ENFÂL-29: Yâ eyyuhâllezîne âmenû in tettekullâhe yec’al lekum furkânen ve yukeffir ankum seyyiâtikum ve yagfir lekum, vallâhu zul fadlil azîm(azîmi).
Ey âmenû olanlar! Allah’a karşı takva sahibi olursanız sizi furkan (hak ve bâtılı ayırma özelliği) sahibi kılar! Ve sizden (sizin) günahlarınızı örter ve size mağfiret eder (günahlarınızı sevaba çevirir). Ve Allah, büyük fazl sahibidir.
“Allah size, Allah’a ulaşmayı dilerseniz furkanlar verir ve sizin günahlarınızı örter.” diyor. Ne demek yani? “Yani ben günahları işleyeceğim, işleyeceğim, işleyeceğim her türlü günahı işleyeceğim, ondan sonra da gerçekten karar vereceğim ki; Allah’a ulaşmayı dilemek durumuna derhal girmeliyim ve gerçekten Allah’a ulaşmayı dileyeceğim. Ondan sonra Allahû Tealâ günahım ne olursa olsun onları örtecek ha. Olur mu böyle olur mu?” diyor kişi. Biz de diyoruz ki: “Olur, olur. Aynen böyle olur.” Allah günahlarınızı örter sevgili kardeşlerim. Bütün günahlarınızı örter. Günahın mahiyeti ne olursa olsun Allahû Tealâ bütün günahları örter. Yeter ki o kişi Allah’a ulaşmayı dilesin. Yani ruhunu Allah’a ulaştırmayı dilesin. “Peki bu Allah’a ulaşmayı dilemek dilemek diyorsun, bu yani üzerimize farz mı bu?” Evet, farz sevgili kardeşlerim.
1-Rûm Suresi 31. âyet-i kerime ile farz.
30/RÛM-31: Munîbîne ileyhi vettekûhu ve ekîmûs salâte ve lâ tekûnû minel muşrikîn(muşrikîne).
O’na (Allah’a) yönelin (Allah’a ulaşmayı dileyin) ve O'na karşı takva sahibi olun. Ve namazı ikame edin (namaz kılın). Ve (böylece) müşriklerden olmayın.
Öyleyse kim Allah’a ulaşmayı dilerse o Allah’a karşı takva sahibi oluyor ve “Dile” emri var olduğu için, “Allah’a yönel” emri var olduğu için üzerimize farz.
“Munîbîne ileyhi: O’na munîb ol, O’na ulaşmayı dile.” diyor Allahû Tealâ. Peki, farzın hükmü nedir? Farzın hükmü: Allahû Tealâ Kur’an-ı Kerim’de hangi konuyu bir emir olarak nitelendirmişse, o bir farzdır; hüküm budur. Öyleyse bunun bir emir olduğu açıklanmış mı Kur’an-ı Kerim’de? Elbette açıklanmış. Allah’a ulaşmayı dilemenin bir emir olduğu kesin açıklanmış. Allahû Tealâ, Allah’a ulaşmanın bir emir olduğunu söylüyor:
13/RA'D-21: Vellezîne yasılûne mâ emerallâhu bihî en yûsale ve yahşevne rabbehum ve yehâfûne sûel hisâb(hisâbi).
Ve onlar Allah’ın (ölümden evvel), Allah’a ulaştırılmasını emrettiği şeyi (ruhlarını), O’na (Allah’a) ulaştırırlar. Ve Rab’lerine karşı huşû duyarlar ve kötü hesaptan (cehenneme girmekten) korkarlar.
“Ve onlar Allah’ın Allah’a ulaştırılmasını emrettiği şeyi Allah’a ulaştırırlar.”
Demek ki ruhumuzun Allah’a ulaştırılması, ölmeden evvel Allah’a ulaştırılması üzerimize farz. Şimdi biz Allah’a yönelmenin üzerimize farz olduğu âyetleri inceliyoruz.
Birincisi (Rûm-31): “Munîbîne ileyhi vettekûhu: O’na yönel (Ona ulaşmayı dile)ve böylece O’na karşı takva sahibi ol.”
Peki, Zumer Suresinin 54. âyet-i kerimesinde ne diyor?
39/ZUMER-54: Ve enîbû ilâ rabbikum ve eslimû lehu min kabli en ye’tiyekumul azâbu summe lâ tunsarûn(tunsarûne).
Ve Rabbinize (Allah’a) yönelin (ruhunuzu Allah’a ulaştırmayı dileyin)! Ve size azap gelmeden önce O’na (Allah’a) teslim olun (ruhunuzu, vechinizi, nefsinizi, iradenizi Allah’a teslim edin). (Yoksa) sonra yardım olunmazsınız.
“Ve enîbû ilâ rabbikum ve eslimû lehu min kabli en ye'tiyekumul azâbe: Üzerinize azap gelmeden önce (ölümden önce de deseniz, cehennem azabı gelmeden önce de deseniz; her ikisi de dünya hayatında olduğunu gösteriyor olayın), Allah’a yönelin (Allah’a ulaşmayı dileyin) ve Allah’a teslim olun. Yoksa yardım olunmazsınız.” diyor Allahû Tealâ.
Üzerinize azap gelmeden önce… Yani “Bu dünya hayatında” diyor, “Bu dünya hayatını yaşarken.” diyor, Allahû Tealâ. Öyleyse sevgili kardeşlerim, can dostlarım, gönül dostlarım! Allah’a ulaşmayı dileyin. İkinci defa emrolundu. “Ve enîbû ilâ rabbikum: Rabbinize yönelin (Rabbinize ulaşmayı dileyin).” diyor Allahû Tealâ.
Üçüncü âyet-i kerime, Lokmân 15:
31/LOKMÂN-15: Ve in câhedâke alâ en tuşrike bî mâ leyse leke bihî ilmun fe lâ tutı’humâ ve sâhibhumâ fîd dunyâ magrûfen vettebi’ sebîle men enâbe ileyy(ileyye), summe ileyye merciukum fe unebbiukum bi mâ kuntum ta’melûn(ta’melûne).
Ve bilgin olmayan bir şey hakkında, şirk koşman için seninle mücâdele ederlerse, ikisine de itaat etme! Ve dünyada onlara güzellikle sahip ol. Bana yönelenlerin (ruhunu Allah'a ulaştırmayı dileyenlerin) yoluna tâbî ol. Sonra dönüşünüz Banadır. O zaman yaptığınız şeyleri size haber vereceğim.
“Vettebi’ sebîle men enâbe ileyy(ileyye): Kim Bana yönelmişse sen de onun takip ettiği yolu takip et, sen de onun yoluna tâbî ol.” diyor, Allahû Tealâ.
Demek ki Allah’a ulaşmayı dilemek, 3 defa farz kılınmış üzerimize Allahû Tealâ tarafından. İşte bu farzı yerine getiren kişi, Allah’a ulaşmayı dileyen kişi, Allah’a ulaşmayı dilediği an cehennemden elini eteğini çeker, artık o kişi cehennemde hiçbir zaman azap çekmeyecektir. Herkes gibi kıyâmet günü o da cehenneme gidecektir, aynı gün cehennemin bütün katlarını görüp, Allah’a sonsuz şükürler ve hamdler ederek kendisini cehennemine değil de cennetine aldığı için Allahû Tealâ’ya sonsuz hamd ve şükrederek, cehennemi aynı gün terk eder ve cennetine ulaşır.
Dikkat edin ki, kişi Allah’a ulaşmayı dilemişse Allah onu mutlaka 3. kat cennetine kadar götürecektir. O kişiye furkanlar verdikten sonra onu mürşidine ulaştıracaktır. O zaman ruhu vücudundan ayrılacaktır. Nefs tezkiyesine başlayacaktır kişi. Nefsi her %7 kademede tezkiye oldukça ruhu ilk %7 nur birikiminde, fazl birikiminde 1. gök katına, 2 defa %7 nur birikiminde 2. katına, 3., 4., 5., 6., 7. defa nur birikimlerinde 7. gök katına ulaşır ve 7. gök katında 7 tane âlem geçerek Sidretül Münteha’ya kadar yatay bir yolculuk yapar, ruh. Sidretül Münteha’dan dikey bir yolculukla Allah’ın Zat’ına ulaşır. İşte bunun adı seyri sülûktur. Detaylarını defalarca çok geniş bir şekilde sizlere verdik. Gök katlarında neler olup bittiğini bizim kadar siz de öğrendiniz. Görmediniz ama öğrendiniz ne olduğunu. Biz de öğrendik. Bir küçücük farkımız var, buradan Allahû Tealâ bize gösterdi.
Sevgili kardeşlerim! Buraya kadar olan bütün bu olaylar dizisini Allahû Tealâ sizlere, hepinize garanti ediyor. Sadece siz Allah’a ulaşmayı dileyeceksiniz, göreviniz bu kadar. Geri kalanı ruhunuzun hayattayken Allah’a ulaşması. Nefsinizin kalbinin, kalbinizde nurlar sıfırken %51 nura ulaşması, o güne kadar irşad makamına karşı kör olan gözlerinizin, sağır olan kulaklarınızın, idraksiz olan kalbinizin körlükten, sağırlıktan ve idraksizlikten kurtulmasıyla birlikte her gün idrakinizin daha çok artışıyla ruhunuzu Allah’a ulaştırmanız; Allah buraya kadarını garanti ediyor. Ruhunuzun Allah’a ulaşması gerçekleşince, Allah’ın Zat’ında ruhunuz kaybolur. Allah’a ait olan ruh, emanet sahibine ulaşmış ve aslına rücû etmiştir.
Bunun için Allahû Tealâ Fecr Suresinin 28. âyet-i kerimesinde ruh için: “İrciî ilâ rabbiki” diyor. “Rabbine rücu et, Rabbine geri dön.” diyor Allahû Tealâ.
89/FECR-28: İrciî ilâ rabbiki râdıyeten mardıyyeten.
Rabbine dön (Allah’tan) razı olarak ve Allah’ın rızasını kazanmış olarak!
89/FECR-29: Fedhulî fî ibâdî.
(Ey fizik vücut!) O zaman, (nefsini tezkiye ettiğin ve ruhunu Allah’a ulaştırdığın zaman Bana kul olursun) kullarımın arasına gir.
Sevgili kardeşlerim, can dostlarım, gönül dostlarım! Ruhunuzun Allah’a döndüğü bir ortamda bunu siz mi yaptınız sualini sorun kendinize. Bakacaksınız ki hayır siz yapmadınız; size zikir sevgisini veren, zikri bir zevk olarak yaşatan O Allah’tı. Size namaz sevgisini veren, namazları zevk haline getiren gene O Allah’tı. Sizin için etrafınızdaki insanları dost kılan, sizi onlara dost kılan gene O Allah’tı ve siz mutsuz bir insanken çeşitli günahlar işleyen bir insanken, o günahlardan sizin günahlarınızı sevaba çevirerek kurtaran gene O Allah’tı. Başınızın üzerine devrin imamını bir muhafız olarak koyan gene O Allah’tı. Kalbinizi açarak kalbinizin içine îmân kelimesini yazan gene O Allah’tı.
Sevgili kardeşlerim! Allah’ın sonsuz ihsanlarıyla ve ni’metleriyle en güzele ulaştınız. Güzeller güzeli Allah’tır. Diyor ki:
3/ÂLİ İMRÂN-14: Zuyyine lin nâsi hubbuş şehevâti minen nisâi vel benîne vel kanâtîril mukantarati minez zehebi vel fıddati vel haylil musevvemeti vel en’âmi vel hars(harsi), zâlike metâul hayâtid dunyâ, vallâhu indehu HUSNUL MEÂB(meâbi).
İnsanlara, "kadınlara, oğullara, kantar kantar biriktirilmiş altın ve gümüşe, salma atlara, hayvanlara ve ekinlere olan sevgiden oluşan" şehvetleri (aşırı düşkünlükleri) güzel gösterildi. Bunlar, dünya hayatının menfaatleridir. Ve Allah, O'nun katındaki en güzel sığınaktır.
“Vallâhu indehu HUSNUL MEÂB(meâbi): Allah’ın katındaki en güzel sığınak Allah’ın Zat’ıdır.” diyor Allahû Tealâ.
Allah’ın katındaki en güzel sığınak! Bütün güzellikler Allah’ın katındadır, oradaki en güzel sığınak da Allah’ın Zat’ıdır. İşte sevgili kardeşlerim! Allahû Tealâ size bu garantiyi veriyor, bir tek dileğiniz Allah’a ulaşmayı dilemeniz, Allah’ın sizi Kendisine ulaştırması için yeterli ve de burada nefsinizin kalbi %51 nurla dolu olduğu için, her gün günün yarısından daha fazla bir zamanı mutlulukla geçireceksiniz. Davranış biçimleriniz doğruları aksettirecek %51 oranında, yanlışları aksettirecek %49 oranında. Bunun mânâsı, mutsuzluğunuzdan daha çok mutlusunuz demektir. Sevgili kardeşlerim! Burası sizin için mutluluk noktasıdır. Ruhunuzun Allah’a ulaştığı ve ermiş evliya olduğunuz bir noktadasınız. İşte buraya kadar Allah’ın garantisi altındadır kişi. Kim Allah’a ulaşmayı dilerse bu noktaya mutlaka ulaştırılır. Mutlaka Allah onun ruhunu Kendisine ulaştırır ve Zat’ında o ruhu yok eder. Allah’ın ruhu Allah’a tevdi edilmiştir, emanet sahibine iade ve teslim edilmiştir. Mutluluk da sıfırdan %51’e ulaşmıştır. Şeytanın hâkimiyeti kalkmıştır, nurlar kalbe hâkim olmuştur.
İşte sevgili kardeşlerim, can dostlarım, gönül dostlarım! Anlatılabilir mi bunlar? Yaşanmadan anlatmak neyi ifade eder ki? Ama hepiniz için bütün kapılar ardına kadar açık. Eğer Allah’a ulaşmayı dilerseniz, mutlaka Allah sizi Kendisine ulaştırır, bunu garanti ediyor: “Kim Bana ulaşmayı dilerse, Ben onu Kendime mutlaka ulaştırırım.” diyor.
Öyleyse hadi ne duruyorsunuz sevgili kardeşlerim? Allah’ın Kur’ân-ı Kerim’de dediği gibi: “Hadi koşun. Hepiniz koşun, arzı yerlerle gökler kadar olan cennetlere koşun.” diyor Allahû Tealâ. 7 kat cennete koşmanızı istiyor. Allah’a ulaşmayı dilediğiniz anda 1. kat cennet garanti edilmiştir. 14. basamakta mürşidinize ulaştınız tâbî oldunuz, 2. kat cennet sizin. Ruhunuzu Allah’a ulaştırdınız, 3. kat cennet sizin, dünya saadetinin de %51’i.
A benim canlarım, sevgili kardeşlerim, gönül dostlarım, can dostlarım! Allahû Tealâ karşılıksız verendir. İşte siz sadece bir dileğin sahibisiniz. O ise sizi günün yarısından daha fazla bir zaman dünya mutluluğuna ulaştırdı, cennet saadetinin de 3. katına ulaştırdı, bir hiç sebebiyle sadece bir dileğin sahibi olduğunuz için. Siz dilediniz, geri kalan her şeyi Allah yaptı.
Öyleyse sevgili kardeşlerim, can dostlarım, gönül dostlarım! Hepinizin bütün bu güzellikleri yaşayarak ama hepinizin Allah’a ulaşmayı dilemesini ve bütün bu güzellikleri yaşamasını, bu güzellikleri yaşayarak mutluluğun ne olduğunu hissetmesini, idrak etmesini Yüce Rabbimizden dileyerek sözlerimizi inşaallah burada tamamlıyoruz. Sevgili kardeşlerim, can dostlarım, gönül dostlarım.
Allah hepinizden razı olsun.
İmam İskender Ali M İ H R



